Pavão Azul

Pavão Azul od strony chodnika wygląda jak dziura w ścianie i o to właśnie chodzi. Oryginalna lada przy Rua Hilário de Gouveia to wąska zabudowa z marmuru i płytek, z dwoma kranami do piwa, frytkownicą za ladą i wystarczającą ilością miejsca stojącego dla około dwudziestu osób ściśniętych ramię w ramię. Chodnik przed domem pochłania przelew, który do godziny 18:30 w czwartkowy wieczór rozciąga się po piętnaście metrów w obu kierunkach. Jednostki rozszerzające obok i po drugiej stronie ulicy dają możliwość wyboru stołu, chociaż stali bywalcy przysięgają, że kotlet smakuje lepiej na oryginalnym ladzie.

Główną atrakcją menu jest bolinho de bacalhau. Smażone w głębokim tłuszczu, na złoty kolor, formowane w krążki wielkości mniej więcej piłki tenisowej, podawane po sześć do zamówienia z kawałkiem limonki. Wnętrze składa się z kremowego dorsza i ziemniaków, doprawionych odpowiednim solonym dorszem, a nie mdłą imitacją, która jest plagą mniejszych wersji Rio Boteco. Pastel de camarão zajmuje drugie miejsce, a pastel de queijo to niezawodne wsparcie dla osób, które nie jedzą owoców morza. Nic w menu nie kosztuje więcej niż 25 BRL za talerz, a chopp utrzymuje się na poziomie 12 BRL przez całą noc, zamiast pełzać w godzinach szczytu.

Usługa porusza się szybko z konieczności. Kelnerzy w koszulkach polo przemieszczają się między ladą a kuchnią z tacami nad głowami. Rozkazy są raczej wykrzykiwane niż pisane. Zakładki są odpisane kredą na kartce papieru pozostawionej na pasku. Transakcje gotówkowe i PIX są rozliczane w ciągu kilku sekund; płatności kartą spowalniają kolejkę w godzinach szczytu 18:00-20:00, kiedy to bar wykonuje większość swoich obowiązków.

W porównaniu do quiosques przy plaży przy Avenida Atlântica, Pavão Azul to inna kategoria. Quiosque pobierają opłatę w wysokości 20–30 BRL za ten sam kotlet i serwują mrożone dania barowe. Pavão Azul to dzielnica robotnicza Boteco, znajdująca się dwie przecznice w głębi lądu, gdzie ceny są uczciwe, a kuchnia faktycznie smaży na zamówienie. Tak właśnie udają się plażowe bary Copacabana.

Bezpieczeństwo wokół Pavão Azul jest tak dobre, jak na Copacabanie. Blok znajduje się dwie ulice od plaży, ruch pieszy utrzymuje się aż do późnych godzin wieczornych, a nic w jego wystroju nie przyciąga kieszonkowców tak jak Avenida Atlântica. Trzymaj telefon z dala od tylnej kieszeni, a wszystko będzie dobrze. Spacer od sześciu do dziesięciu przecznic z powrotem do hotelu o północy jest tutaj standardem; wspólne przejazdy gdziekolwiek dalej.