Tri Sesira

Wejście do Tri Sesira to wejście w 160-letnią historię Belgradu skompresowaną w ceglanych sklepieniach i drewnianych stołach. Budynek funkcjonuje jako kafana od 1864 roku, a pokoje sprawiają wrażenie, jakby wchłaniały każdą piosenkę, toast i każdą uroczystość, jaka się w nich odbywała. Wnętrze podzielone jest na kilka połączonych przestrzeni, każda o własnym charakterze: główna jadalnia z największymi stołami i największą energią, mniejsza sala, która wypełnia pary i kameralne grupy pragnące rozmowy oraz taras, który latem rozlewa się na bruk Skadarlija i stawia Cię w centrum nocnych występów na ulicy.

Jedzenie to tradycyjna kuchnia serbska w najlepszym wydaniu, wykonywana bez przeprosin i modernistycznej reinterpretacji. Grill produkuje cevapi i pljeskavica, które wyznaczają standardy na ulicy. Karadjordjeva snicla, panierowana bułka cielęca nadziewana serem i śmietaną, jest znakiem rozpoznawczym Tri Sesira obok mieszanych półmisków grillowych, na których można zjeść obficie dwie osoby, a trzy odpowiednio. Kuchnia nie goniła za trendami i nie próbowała wymyślać się na nowo. Polega na wykonywaniu klasyków przy zachowaniu spójności i wysokiej jakości składników, a takie podejście sprawia, że ​​ludzie wracają od ponad wieku.

Muzycy sprawiają, że jest to przeżycie, którego żadna restauracja nie jest w stanie zapewnić. Mały zespół, składający się zazwyczaj z trzech do pięciu członków, grający na akordeonie, gitarze, skrzypcach i wokalu, porusza się między salami, grając na zamówienie i zgodnie z tradycyjnymi standardami. To profesjonaliści, którzy wykonują te piosenki od lat, a nawet dziesięcioleci, a ich umiejętność przejścia od melancholijnej serbskiej ballady do optymistycznego folkowego numeru w ciągu kilku minut utrzymuje dynamikę energii. Goście proszą o piosenki, przyciągając wzrok lidera zespołu i przekazując wraz z prośbą 500–1000 RSD. Popularne utwory to „Kad Sam Bio Mlad” i „Tamo Daleko”, chociaż w ich repertuarze znajdzie się każda tradycyjna serbska piosenka.

Atmosfera buduje się przez cały wieczór według wzoru, który nie zmienia się od dziesięcioleci. Osoby, które przybędą wcześniej o godzinie 19:00–20:00, znajdą godną restaurację serwującą dobre jedzenie. O 22:00 rakija płynęła, muzyka ociepliła salę, a stoły śpiewały coraz pewniej. Do północy granice między wykonawcą a publicznością całkowicie się zacierają. Nieznajomi ludzie wznoszą toast przez cały pokój. Objętość rośnie wraz z energią. U podstaw leży tradycja kafana, a Tri Sesira wykonuje ją z autorytetem miejsca, które robi to dłużej, niż istnieje większość budynków na tej ulicy.