London Calling Pub

London Calling zajmuje dwupiętrową kamienicę przy Calle 93A, z widokiem na wschodni kraniec Parque 93. Parter przypomina standardowy brytyjski pub: długi drewniany bar, ciemnozielone ściany, oznakowanie metra na ścianach i kilka wysokich dachów rozsianych po całym pomieszczeniu. Na piętrze znajduje się nieco mniej zatłoczony drugi bar z niskimi kanapami i mniejszym tłumem.

Lista piw skupia się na importach, a nie na ofercie BBC, którą można znaleźć po drugiej stronie ulicy. Rdzeń stanowi Guinness, London Pride i kilka brytyjskich kranów rzemieślniczych. lista butelek rozciąga się dalej na terytorium Belgii i Niemiec. Program „gin z tonikiem” jest głównym powodem, dla którego przychodzą stali bywalcy; w barze dostępnych jest około 30 ginów rzemieślniczych, w połowie kolumbijskich, w połowie importowanych, z wyborem toników obejmującym warianty Fever-Tree i hiszpańską gamę Schweppes 1783.

Kalendarz rugby wyznacza najbardziej ruchliwe weekendy na obiekcie. W soboty Sześciu Narodów od lutego do marca zapełniają się miejsca od 11:00; Sobotnie mecze Premiership wyglądają podobnie. Podczas tych okien tłum składa się głównie z emigrantów z Wielkiej Brytanii, Australii i Afryki Południowej. W tygodniu tłumy są bardziej zróżnicowane: pracownicy ambasady z okolicznych budynków mieszkalnych Chicó, pracownicy organizacji pozarządowych i pracownicy korporacji z pobliskich biurowców.

W porównaniu z pubem BBC oddalonym o jedną przecznicę, London Calling jest bardziej nastawiony na rozmowy, a mniej na rzemieślnicze piwo. W porównaniu z barami koktajlowymi (KYN, Black Bear, Huerta) jest zauważalnie mniej wytworny, ale za to bardziej towarzyski. Tłum jest wyróżnikiem; dla osób mówiących po angielsku, które chcą łatwej pierwszej nocy w Bogocie, punktem wyjścia jest London Calling.

W weekendowe wieczory na piętrze jest głośniej niż na parterze i działa to do 3 rano. To tutaj pub przechodzi od „pubu” do „nocnego baru”, nie stając się jednak klubem.