Doney Cafe

Przesiadywanie na tarasie Doney Cafe w ciepły wieczór to specyficzny rodzaj rzymskiego doświadczenia. Bulwar rozciąga się w obu kierunkach pod platanami, obok przechodzą przechodnie, a za Tobą wznosi się imponująca fasada hotelu Westin Excelsior. Scena nie zmieniła się strukturalnie od lat 60. XX wieku. Stoły są w tych samych pozycjach, styl obsługi jest taki sam, a widok jest identyczny.

To, co się zmieniło, to publiczność. Włoskie gwiazdy i międzynarodowe gwiazdy filmowe, które niegdyś uczyniły z tego tarasu centrum rzymskiego życia towarzyskiego, przeniosły się dalej. Dzisiejszy tłum to przede wszystkim turyści, którzy czytali o La Dolce Vita i goście hotelowi cieszący się wygodą. Nie umniejsza to doświadczenia; to to zmienia. Odwiedzasz zabytek historyczny tak samo jak kawiarnię.

Napoje są kompetentnie wykonane, ale nie wyjątkowe. Aperol Spritz lub Negroni dostarczany jest w odpowiednim szkle, odpowiednio wymieszany i podawany z małym talerzem oliwek lub orzechów. Wybór win jest przyzwoity. Kawa to standardowa włoska jakość, podawana w niestandardowych cenach. Wszystko kosztuje 50-100% więcej niż równoważne napoje w zwykłej rzymskiej kawiarni, a Doney za to nie przeprasza.

Obsługa jest formalna w starym europejskim sensie. Kelnerzy zwracają się do ciebie „signore” lub „signora”, przynoszą menu, zanim poprosisz, i nigdy się nie spieszą. Rachunek przychodzi tylko na żądanie. To tempo oznacza raczej prawdziwą gościnność niż zaniedbanie, chociaż różnica może wydawać się subtelna, gdy czekasz 15 minut w pracowity wieczór.

Doney najlepiej sprawdza się jako przystanek na jednego drinka. Przyjdź, usiądź, chłoń atmosferę, wypij jeden dobrze dobrany koktajl, a następnie udaj się do lokalu, w którym stosunek ceny do doświadczenia jest korzystniejszy.