Katouni 6

Katouni 6 pełni raczej funkcję funkcjonalnego baru narożnego niż miejsca docelowego, co stanowi zarówno atrakcyjność, jak i uczciwą oprawę. Budynek znajduje się przy jednym z najbardziej ruchliwych skrzyżowań w siatce ruchu pieszego Ladadika, w miejscu, gdzie ulica Katouni łączy się ze skrzyżowaniem, a otaczający go taras zapewnia ruch pieszy ze wszystkich kierunków. W każdy weekendowy wieczór od około 21:00 taras jest pełny, sala wewnętrzna jest zajęta, a powolna rotacja sprawia, że ​​siedzenia otwierają się przez cały wieczór.

Program napojów został stworzony z myślą o objętości i spójności, a nie o innowacjach. Dominuje piwo: lokalna Vergina z beczki, butelki Mythos i kilka importowanych piw dla miłośników piwa importowanego. Lista koktajli obejmuje klasykę, stworzoną przez barmanów, którzy znają przepisy, ale nie dodają house spinów. Negroni to negroni, mojito to mojito, kwaśna whisky zostaje potraktowana pianką z białek jaja bez teatralności. Ceny mieszczą się w średniej Ladadika: ani najtańsze w dzielnicy, ani najdroższe.

Taras to prawdziwy atut. Przez większą część wieczoru ulica Katouni jest zamknięta dla ruchu kołowego, co oznacza, że ​​obok stolików nieustannie przepływa ruch pieszy. Małe grupy wędrują, udając się na kolację, pary przechadzają się po obiedzie, turyści zatrzymują się, aby sprawdzić menu w pobliskich restauracjach. Obserwowanie przepływu dzielnicy z narożnego miejsca jest legalnym wieczornym zajęciem, a miejsce to zapewnia Katouni 6. Pomieszczenie wewnętrzne jest mniej atrakcyjne architektonicznie niż lepiej odrestaurowane magazyny po drugiej stronie ulicy, ale wypełnia się w chłodniejsze noce i stanowi rozsądną alternatywę na zimę.

Kuchni nie ma, o czym warto wiedzieć wcześniej. To bar serwujący wyłącznie drinki, więc kolacja musi odbyć się gdzie indziej. Okoliczne ulice są pełne tawern i mezedopolei, więc jest to bardziej uwaga planistyczna niż ograniczenie. Powszechnym schematem jest kolacja w jednej z pobliskich restauracji, następnie drinki w Katouni 6, a następnie wieczorem Ladadika, co będzie dalej. Pasek dobrze wpisuje się w ten rytm i nie stara się być czymś więcej niż jest.