Kanya

Kanya zajmuje odcinek Passeig de Ses Fonts zwrócony w stronę mariny, a jego układ zachęca do pozostania na chwilę. Na przednim tarasie znajdują się konwencjonalne stoły, kryty bar wzdłuż tylnej ściany z odzyskanego drewna, a w bocznej części wypoczynkowej znajdują się niskie siedzenia, przy których grupy zwykle osiedlają się przy wspólnych talerzach. Ogólny projekt sprawia wrażenie przemyślanego, a nie efektownego, czerpiąc ze śródziemnomorskiego słownictwa: lina, postarzane drewno, len, świece.

Podstawą oferty jest jedzenie, a kuchnia radzi sobie lepiej ze średnimi klasami wagowymi niż skrajnymi. Poke Bowl, ceviche, tatar z tuńczyka i wybór tapas wychodzą konsekwentnie. Grillowane dania główne są kompetentne, ale rzadko zapadają w pamięć, a desery wydają się być refleksją. Porcje są wielkości śródziemnomorskiej, co oznacza, że ​​będziesz potrzebować dwóch lub trzech talerzy na osobę, jeśli traktujesz je jako kolację. Ceny wina są uczciwe jak na Ibizę, a hiszpańskie butelki do picia zaczynają się od około 28 EUR.

Koktajle przyciągają uwagę, na jaką zasługują. Barmani przez większość czasu trzymają się klasyki, a garść charakterystycznych drinków w menu łączy się w całość, nie komplikując nadmiernie. Dobrze wykonany Basil Smash lub Paloma kosztuje 12-14 EUR, co po tygodniu cen Pachy wydaje się rozsądne. Wybór piw obejmuje zwykłe hiszpańskie lagery oraz opcję rotacyjnego rzemiosła z beczki.

Rytm wieczoru stanowi akustyczna muzyka na żywo. Podczas większości wieczorów gitarzysta lub mały duet odtwarza covery wszystkiego, od Fleetwood Mac po Rosalíę, przy głośności ustawionej tak, aby umożliwić kontynuację rozmowy. Tłum reaguje rozproszonymi brawami pomiędzy piosenkami, a nie pełnym skupieniem, co odpowiada tempu sali. O północy na tarasie wciąż są goście, ale energia spadła na tyle, że Kanya czuje się jak w strefie dekompresji, a nie na przystanku przed klubem. Grupy udające się do miasta Ibiza często czynią Kanyę ostatnim przystankiem w porcie przed postojem taksówek.