Rock Bar

Rock Bar to studium konsekwencji. Wystrój wnętrz niewiele się zmienił przez ponad 30 lat, polityka muzyczna pozostaje skupiona na gitarach, a ceny nie zostały zawyżone przez luksus wyspy. Ta konsekwencja jest atrakcyjna. Ludzie, którzy tu przychodzą, dokładnie wiedzą, co dostają: głośny rock, zimne piwo, żadnych bzdur o pułapkach na turystów i personel, który nalewa tu drinki wystarczająco długo, by zapamiętać nazwiska połowy stałych bywalców.

Rotacja muzyczna raczej kieruje się w stronę katalogu niż goni za trendami. Spodziewaj się AC/DC, Led Zeppelin, Guns N' Roses, Nirvany, Oasis, Arctic Monkeys i zdrowej dawki tego, na co barman ma ochotę stać w kolejce danego wieczoru. Od czasu do czasu pojawiają się wieczory punkowe i metalowe, zwykle rozliczane na stronie na Facebooku z tygodniowym wyprzedzeniem. Głośność jest ustawiona na tyle wysoko, że można rozmawiać, chociaż stojąc przy ladzie nadal można rozmawiać bez krzyku.

Ceny napojów to kolejna atrakcja. Piwo w cenie 4-6 EUR i alkohole w cenie 7-9 EUR po tygodniu cen Pacha wydają się wręcz komiczne. Koktajle są proste, ale dobrze nalane: standardowy gin z tonikiem, rum i cola, może Long Island, jeśli barman ma nastrój. To nie jest miejsce, w którym przychodzisz na rzemieślnicze koktajle; to miejsce, w którym można tanio napić się muzyki słuchając gitary.

Tłum wyróżnia Rock Bar spośród wszystkiego innego w porcie. Lokalni pracownicy z większych klubów wpadają tu w wolne wieczory, emigranci, którzy mieszkają na wyspie od dziesięcioleci, nadal traktują ją jako lokalną, a goście, którzy specjalnie poszukiwali alternatywy dla muzyki elektronicznej, znajdują się tutaj. Rozmowy toczą się pomiędzy grupami wiekowymi i narodowościami i zwykle rozpoczynają się od odtwarzanej piosenki. Rock Bar to rzadki lokal na Ibizie, który sprawia wrażenie lokalnego baru, a nie produktu turystycznego, a lojalność jego stałych bywalców sprawia, że ​​miejsce to pozostaje uczciwe rok po roku.