Glaciar Bar

Glaciar Baru nie można ominąć, wchodząc na Plaça Reial od strony La Rambla: narożny taras znajduje się zaraz po prawej stronie, gdy przejdziesz przez łukowe przejście, otaczając budynek wiklinowymi krzesłami i małymi metalowymi stolikami. Przyszedłem po południu w dzień powszedni, bez czekania złapałem stolik na tarasie i zamówiłem piwo i espresso. Obaj dotarli po około pięciu minutach, czyli szybko jak na ruchliwy taras w centrum Barcelony.

Piwo było beczkiem Estrella za 4 EUR, kawa 2 EUR, obie ceny były mniej więcej takie, jakich można się spodziewać po tej lokalizacji. Następnie podano talerz tomaquet z szynką za 8 EUR i było w porządku, ale nie rzucało się w oczy. Menu nie stara się być czymś więcej niż jest. Celem przybycia tutaj nie jest jedzenie ani napoje; to samo siedzenie, z którego roztacza się czysty widok na plac, na sztandary lamp z kutego żelaza Gaudiego i palmy nad fontanną.

Podczas moich dwóch godzin spędzonych na tarasie pojawiali się uliczni artyści: duet gitarowy, żongler, artysta-posąg, który przez 20 minut zachowywał absolutny spokój. Na placu pracowały grupy kieszonkowców, co obsługa wskazała kilku turystom, którzy wyglądali na nieświadomych. Tłum przy sąsiednich stołach był w całości międzynarodowy: niemiecki, francuski, włoski, angielski, a przy większym stole siedziała grupa gości z Ameryki Południowej.

W porównaniu do Ocaña po drugiej stronie placu, Glaciar jest tańszy, bardziej nieformalny i mniej skupia się na samych drinkach. To dobre miejsce na wieczorne piwo lub kawę, obserwując, jak plac budzi się na noc, a potem ruszasz dalej. Połącz się z posiłkiem w jednej z sąsiednich restauracji przy Plaça Reial, a następnie udaj się do Tarantos na pokaz flamenco.