Lola de los Reyes

Lola de los Reyes działa w dzielnicy Triana na zachodnim brzegu rzeki Gwadalkiwir, w dzielnicy historycznie kojarzonej z flamenco jako żywą tradycją ludową, a nie inscenizacją. Bar zajmuje niewielką przestrzeń na parterze przy Calle Evangelista z prostą fasadą i prostymi drewnianymi drzwiami. Wewnątrz układ jest prosty: długa, wąska sala z krótkim barem po jednej stronie, drewnianymi stołami i krzesłami zajmującymi większość podłogi oraz niewielka podwyższona scena z tyłu, na której występują kantaor, gitarzysta i okazjonalnie tancerz. Całkowita pojemność wynosi około 60 osób, a sala zapełnia się niezawodnie podczas wieczorów występów, mimo że miejsce nie reklamuje się mocno poza lokalną społecznością flamenco.

Format występu ma znaczenie. Flamenco w stylu Peña różni się od modelu tablao pod kilkoma względami. Peñas powstało jako stowarzyszenia doceniające flamenco, w których lokalni artyści, studenci i entuzjaści gromadzili się, aby występować dla siebie nawzajem, a nie dla płacącej publiczności, a miejsca takie jak Lola de los Reyes zachowują tę tradycję w komercyjnym barze. Artyści to często lokalni performerzy z Triany lub studenci studiujący w pobliskiej Fundacji Cristiny Heeren, a jakość jest różna, od poziomu ucznia do osiągnięcia. Nie ma zastosowania żadna opłata wstępna, co wpisuje się w tradycję peña, w której wyniki są udostępniane, a nie sprzedawane. Kompromis jest taki, że nie otrzymasz gwarantowanego profesjonalnego występu, jak w Los Gallos czy Tablao El Arenal po drugiej stronie rzeki. Otrzymasz prawdziwe flamenco w cenach barowych, z gamą emocji, jaką może dostarczyć peñas, jeśli dopasujesz odpowiednią kombinację piosenkarza, gitarzysty i publiczności.

Ceny pozostają niskie zgodnie z tradycją peña. Piwo od 3 EUR, wino od 3 EUR za kieliszek, sangria po 4 EUR. Tapas są proste i niedrogie. Cały wieczór pełen drinków i dwóch lub trzech zestawów flamenco kosztuje zwykle mniej niż 20 euro za osobę, czyli mniej niż pojedynczy bilet na tablao w innym miejscu w mieście. Napiwki dla artystów na koniec występu są zwyczajem, a jeśli występ zapadł w pamięć, warto zapłacić kilka euro na gościa.

Tłum jest miejscem, w którym Lola de los Reyes najwyraźniej dostarcza czegoś, czego tablao nie jest w stanie zapewnić. Bywalcy Triany zapełniają każdego wieczoru około połowę miejsc, a resztę zapełniają studenci fundacji flamenco i goście, którzy zapoznali się z lokalem. Rozmowy toczą się po hiszpańsku, a słownictwo flamenco jest używane bezinteresownie. Piosenkarz może znać po imieniu kilku członków publiczności, a atmosfera przypomina spotkanie sąsiedzkie, w którym tak się składa, że ​​biorą w nim udział goście, a nie program turystyczny odbywający się w Trianie. Dla podróżnych, którzy chcą zrozumieć, dlaczego flamenco jest ważne dla ludzi, którzy je stworzyli, to miejsce jest jednym z najjaśniejszych dostępnych okien.