Maria Antonieta

Maria Antonieta sama się nie reklamuje. Nie ma takiej potrzeby. Stali bywalcy wciąż tu wracają i z ust do ust wynika, że ​​jest to jeden z adresów pojawiających się w polecanych przez każdego miejscowego mieszkańcach osobom odwiedzającym Mendozę.

Wnętrze zostało dobudowane na przestrzeni lat, a nie odnowione. Efektem jest pomieszczenie z charakterem, w którym oprawione w ramki obrazy na ścianę nie zostały wybrane przez projektanta. Bar biegnie wzdłuż jednej ze ścian. Stoły wypełniają wnętrze. Na tarasie przed domem znajduje się pięć lub sześć stołów, które w ciepłe wieczory stają się złote.

Wybór piwa jest prosty. W kranach dominują Quilmes i Brahma; opcje importowane i rzemieślnicze są dostępne, ale nie o to chodzi. Lista win na kieliszki obejmuje niektóre regionalne wina Malbec po cenach odzwierciedlających prawdziwą wartość. Koktajle są nieskomplikowane.

Obsługa jest uważna, nie unosząc się w powietrzu. Personel zna stałych bywalców po imieniu i z taką samą serdecznością obdarza nowo przybyłych, którzy wykazują podstawową świadomość społeczną. To jeden z niewielu barów w Mendozie, gdzie podróżujący samotnie może usiąść przy barze i prowadzić naturalną rozmowę, a nikt nie traktuje Cię jak ciekawostkę.

Kontrast z barami skierowanymi do turystów na właściwym Aristides jest prawdziwy. W Marii Antoniecie pijesz razem z ludźmi, którzy tu mieszkają. Nie dzieje się to automatycznie w bardziej widocznych lokalach ze striptizem.