Triangle

Triangle nie próbuje konkurować z Myst pod względem skali ani Omni pod względem stylu. Konkuruje dźwiękiem i kuratoracją i wygrywa. Pomieszczenie jest celowo małe, z niskimi sufitami, które zatrzymują bas i tworzą wciągające środowisko dźwiękowe. Stanowisko DJ-a znajduje się niemal na poziomie podłogi, dzięki czemu wykonawca znajduje się pośrodku tłumu, a nie jest uniesiony nad nim.

Na szczególną uwagę zasługuje system dźwiękowy. Ktokolwiek to zbudował, rozumiał, że techno potrzebuje fizycznej obecności, a nie tylko głośności. Poczujesz uderzenie bębna w żebra na komfortowym poziomie odsłuchu. Wysokiej klasy dźwięk jest wyraźny, ale nie przekłuwający, co oznacza, że ​​możesz tańczyć godzinami bez zmęczenia uszu. I tak weź ze sobą zatyczki do uszu; długotrwałe narażenie na jakikolwiek poziom klubu powoduje szkody.

Publiczność sama wybiera. Program Triangle nie przyciąga przypadkowych klubowiczów szukających 40 najlepszych remiksów. Ludzie tutaj znają DJ-ów, rozpoznają utwory i przyszli specjalnie, żeby tańczyć. Rozmowa na parkiecie jest minimalna i nie można jej pominąć. Część dla palących na zewnątrz służy jako centrum towarzyskie pomiędzy planami.

Najważniejszymi wydarzeniami są międzynarodowe wieczory DJ-ów, ale wieczory rezydentów są niezmiennie mocne. Polityka rezerwacji faworyzuje artystów, którzy mogą grać dłuższe sety, minimum od trzech do czterech godzin, co pozwala na taką muzyczną podróż, jakiej nie są w stanie odbyć krótkie sety festiwalowe.

Opcje napojów są proste: piwo, alkohole wysokoprocentowe i proste koktajle. Nikt tu nie przychodzi na miksologię. Bar jest wydajny, a obsługa rozumie, że priorytetem jest szybki powrót ludzi na parkiet.